Gå til sidens hovedinnhold

Marathi Sambhog Katha Top -

ती एकदा हसली; आवाजातली खिलखिल समजावून सांगत होती की ही प्रेरणा कधीच संपूर्ण न बोलणार. माझ्या आँचलाने तिच्या केसांना मागे ढकलताना, तिने माझ्या मानेला जवळ घेतले. वेळ थांबला होता, फक्त आपल्या छातींच्या ठोकारा आणि पावलांच्या सावल्याचं एक मधुर संगीत होतं.

कधी उजेड आले तरी, त्या रात्रीची उष्णता आणि त्या स्पर्शांची गंभिरता आमच्या आठवणीत कायम राहिली—हळुवार, मृदू, आणि अनंत. marathi sambhog katha top

नजीक तुझ्या वासात मी हरवतो—हळुवार चंदीच्या आठवणींसारखी. संध्याकाळचे पिवळेपण झाडांच्या आतून शिरतं, आणि त्याच क्षणात तेरा हात माझ्या टाळूवरून निघाला. देहाचं कवेतलं संगीत आपोआप जागं झालं; प्रत्येक स्पर्श ही एका मर्यादेच्या ओघात उगवणारी लहर होती. ती एकदा हसली